Tamil Vedam

Thirumurai 3.67

1. சுரர் உலகு நரர்கள் பயில் தரணி தல[ம்] முரண் அழிய அரண மதில் முப்
புரம் எரிய விரவு வகை சர விசை கொள் கரம் உடைய பரமன் இடம் ஆம்
வரம் அருள வரன்முறையின் நிரை நிறை கொள் வரு சுருதி சிரவுரையினால்
பிரமன் உயர் அரன் எழில் கொள் சரண இணை பரவ வளர் பிரமபுரமே.

2. தாணுமிகு வாணிசைகொ டாணுவியர் பேணுமது காணுமளவிற்
கோணுநுத னீணயனி கோணில்பிடி மாணிமது நாணும்வகையே
ஏணுகரி பூணழிய வாணியல்கொண் மாணிபதி சேணமரர்கோன்
வேணுவினை யேணிநகர் காணிறிவி காணநடு வேணுபுரமே.

3. பகலொளிசெய் நகமணியை முகைமலரை நிகழ்சரண வகவுமுனிவர்க்
ககலமலி சகலகலை மிகவுரைசெய் முகமுடைய பகவனிடமாம்
பகைகளையும் வகையிலறு முகவிறையை மிகவருள நிகரிலிமையோர்
புகவுலகு புகழவெழி றிகழநிக ழலர்பெருகு புகலிநகரே.

4. அங்கண்மதி கங்கைநதி வெங்கணர வங்களெழி றங்குமிதழித்
துங்கமலர் தங்குசடை யங்கிநிக ரெங்களிறை தங்குமிடமாம்
வெங்கதிர்வி ளங்குலக மெங்குமெதிர் பொங்கெரிபு லன்கள்களைவோர்
வெங்குருவி ளங்கியுமை பங்கர்சர ணங்கள்பணி வெங்குருவதே.

5. ஆணியல்பு காணவன வாணவியல் பேணியெதிர் பாணமழைசேர்
தூணியற நாணியற வேணுசிலை பேணியற நாணிவிசயன்
பாணியமர் பூணவருண் மாணுபிர மாணியிட மேணிமுறையிற்
பாணியுல காளமிக வாணின்மலி தோணிநிகர் தோணிபுரமே.

6. நிராமய பராபர புராதன பராவுசிவ ராகவருளென்
றிராவுமெ திராயது பராநினை புராணனம ராதிபதியாம்
அராமிசை யிராதெழி றராயர பராயண வராகவுருவா
தராயனை விராயெரி பராய்மிகு தராய்மொழி விராயபதியே.

7. அரணையுறு முரணர்பலர் மரணம்வர விரணமதி லரமலிபடைக்
கரம்விசிறு விரகனமர் கரணனுயர் பரனெறிகொள் கரனதிடமாம்
பரவமுது விரவவிடல் புரளமுறு மரவையரி சிரமரியவச்
சிரமரன சரணமவை பரவவிரு கிரகமமர் சிரபுரமதே.

8. அறமழிவு பெறவுலகு தெறுபுயவன் விறலழிய நிறுவிவிரன்மா
மறையினொலி முறைமுரல்செய் பிறையெயிற னுறவருளு மிறைவனிடமாங்
குறைவின்மிக நிறைதையுழி மறையமரர் நிறையருள முறையொடுவரும்
புறவனெதிர் நிறைநிலவு பொறையனுடல் பெறவருளு புறவமதுவே.

9. விண்பயில மண்பகிரி வண்பிரம னெண்பெரிய பண்படைகொண்மால்
கண்பரியு மொண்பொழிய நுண்பொருள்கள் தண்புகழ்கொள் கண்டனிடமாம்
மண்பரியு மொண்பொழிய நுண்புசகர் புண்பயில விண்படரவச்
சண்பைமொழி பண்பமுனி கண்பழிசெய் பண்புகளை சண்பைநகரே.

10. பாழியுறை வேழநிகர் பாழமணர் சூழுமுட லாளருணரா
ஏழினிசை யாழின்மொழி யேழையவள் வாழுமிறை தாழுமிடமாங்
கீழிசைகொண் மேலுலகில் வாழரசு சூழரசு வாழவரனுக்
காழியசில் காழிசெய வேழுலகி லூழிவளர் காழிநகரே.

11. நச்சரவு கச்செனவ சைச்சுமதி யுச்சியின்மி லைச்சொருகையான்
மெய்ச்சிர மணைச்சுலகி னிச்சமிடு பிச்சையமர் பிச்சனிடமாம்
மச்சமத நச்சிமத மச்சிறுமி யைச்செய்தவ வச்சவிரதக்
கொச்சைமுர வச்சர்பணி யச்சுரர்க ணச்சிமிடை கொச்சைநகரே.

12. ஒழுகல் அரிது அழி கலியில் உழி உலகு பழி பெருகு வழியை நினையா
முழுது உடலில் எழு மயிர்கள் தழுவு முனி குழுவினொடு கெழுவு சிவனைத்
தொழுது உலகில் இழுகு மலம் அழியும் வகை கழுவும் உரை கழுமல நகர்ப்
பழுது இல் இறை எழுது மொழி தமிழ் விரகன் வழி மொழிகள் மொழி தகையவே.

to grant boon to him with the words found in the upanishads which are full of meaning and chanted in the traditional way and being in an order, Piramapuram which prospers by its fame as Piramaṉ adored the beautiful feet of the exalted Araṉ.
as the world of the celestials and this world in which there are human beings which have lost their might.
the three cities which have the protection of the wall of enclosure to be ablaze.
is the place of the supreme god who has in his hand an arrow of high speed by which the fire spread everywhere.
The stanza gives the reason for Cīkāḻi getting the name of piramapuram .

using the ladder to know the conditions in heaven and its city which could not be seen directly, to see hiding himself.
vēṇupuram where the bamboo was set up.
as soon as the Lord saw that the devoted tēvar were afraid of Kayācuraṉ Civaṉ standing having assumed the form of a strong male elephant to suit that form Umai of curved forehead and long eyes Having seen Umai assuming the form of a faultless female elephant.
possessing strength to make the acuraṉ matu to be filled with shame.
to destroy the evil acts of the Kayamukācuraṉ the place of the great Civaṉ who granted the power of bestowing boons of devotees, to valourous vinayakar.

in order to weed out the enemies is;
acurar like cūrapaṉmaṉ and others and to increase the virtuous acts as the celestials without equals in the enjoyment of pleasure, took refuge in his feet.
to be praised by the people of this world.
Having begotten the god of six faces the city of pukali which name this place got by this reason and whose fame has spread throughout the world, to make its beauty prominent.
to the sages who were fit to reach the feet of god which were like the precious stone found in mountain, which emits rays like the sun, and the lotus flower just blossomed from the stage of bud.
is the place of the god of six attributes who expounded all the arts of great expanse and expelled their doubts and clarify their minds by his benign looks .

all the people who weed out the mischief the five sensations of the fire senses which inflict suffering opposed to the right path, and who live in the world lit by the sun.
through the help of the cruel guru of the tevars.
having become clear in their minds that Kāḻi was the only place where their sufferings would be removed.
veṅkuru where the bowed before the fest of the god who has Umai on his half.
the crescent which shines in the beautiful sky.
the river Kaṅkai cobras of cruel looks.
is the place where our master on whose matted locks which resemble fire and on which the pure flowers of the beautiful koṉṟai stay.

in order that Umai may witness the heroism of Vicayaṉ arjuṉaṉ having disguised himself on a hunter of the forest and going in front of him and having begun the fight and having destroyed the quirer in which the arrows were kept and also the arrows which he showered like rain.
and when the bowstring was cut and when the bend of his bow made of bamboo was also removed.
being ashamed when Vicayaṉ began to fight with his hands.
the place of the prominent person who is an illustration for divinity having transgressed its function of being the boundary of the earth.
is tōṇipuram which is like a boat which is floating on the water of the deluge in which the world has submerged.

in order to remove the blemish that attached to vātarāyaṉ tirumāl who lifted the beautiful earth which was not borne by the heads of the serpent, cētaṉ, by assuming the form of a white pig, and who was always praising Civaṉ, when he worshipped god.
the place which was connected with the name of tarāi of great fame.
one who is free from disease or ailment!
one who is at the same time high and low things!
the ancient one!
Civaṉ who is praised by all !
one who is desired by all!
saying bestow your grace` praising him during day and night which is opposed to it.
is the city of the master of the immortals and the ancient one who is always meditated upon by all living beings.

when ari Māl cut off the head of the poisonous serpent which began rolling, when it was eager to receive the nectar, mixing with the tēvar, cirapuram where that head, was included as two planets in the row of the nine planets, as it worshipped the feet of araṉ.
the many enemies who were living in the fortress to meet with death.
the skilful one who flung on the fortresses which inflicted wounds, weapons sharpened by filing which were held in his hands.
who sits in the inner seats of thought of those who take refuge in him the most supreme god is the place of the god who has his hands in the posture of initiation into the spiritual path.

Having fixed firmly the toe to destroy the might of the shoulders of iravaṇaṉ who destroyed the people of the world in order to destroy tarumans.
the place of the god who granted life and a sword to that Irāvaṇaṉ whose teeth was resembling the crescent and who afterwards sang the great vētam in the proper manner.
in the presence of the hunter who came chasing the pigeon with a complaint for rendering justice which is agreed to by the vētam and the immortals.
to increase by the weight of his flesh which was less than that of the pigeon.
when it was necessary that the two scales shold be equal in weight is the city of puṟavam where the Lord bestowed his grace on cipi who placed flesh from his body, to equalize the scales, to regain his former body it would make better sense if the reading in the last line .

the munificent Piramaṉ to fly in the sky.
Māl who has a discus kept ready for use and who is held in great esteem.
by digging the earth.
to give up their effort of seeing his head and feet.
the place of Kaṇtaṉ who has a fame pleasant to hear and who is in the form of very minute things which cannot be seen with the ordinary eyes.
as the valour of ruling the world has left them the mean yātavar 2 to die by beating one another to go to heaven the good natured sages, 3 as the Lord removed the curse which attached a great blemish to them is the city of caṇpai.

the King ruling throughout the lower world earth to live peacefully free from the harassment of Kāḷi Kaḻi who wore a few strands of mekalai who was defeated in dancing  as she worshipped to the free from the faults she committed, the act of her received grace from god is current since many aeons in all the seven worlds is the city of Kāḻi.
unknown to those who cover their bodies buddhists and the wretched amaṇar who are like the elephants that stay in the caves.
is the place where the god on whose form the lady who speaks words as sweet as the music produced in yāḻ which has seven notes.

when parācara muṉivar cried aloud out of fear for the stench that attached to his body which he got as a result of having given up his austerities which became useless when he desired intercourse with the girl of the fisherman caste desiring the stench of fish, worshipped god.
the city of Koccai where the tēvar crowd together on seeing that, and desiring that place.
having lied the poisonous cobra as a girdle round the waist, having worn on the crown a crescent, holding in one hand a skull separated from the body of Piramaṉ.
is the place of pittaṉ Civaṉ who desires the alms which is given daily.

thinking of the way when sin increases and it is difficult to lead a life in the righteous path.
the sage urōmacar whose whole body was covered with haris, worshipped Civaṉ who was staying there, along with the group of sages.
the decade by name vaḻimoḻikal which was composed in the written vetam by ñaṉacampantaṉ, proficient in Tamiḻ on the Lord who is without blemish, in Kaḻumalam, in the world to wash the impurities of the soul which make one commit mistakes out of desire for material obsects, and therefore got the name of the city of Kaḻumalam.
are definitely worthy of being sung.
written vētam the tēvāram hymns are called Tamiḻ vētam .

Naadagaththal Unadiyar Pol Nadiththu

Thirumurai 8.5.2

1. நாடகத்தால் உன்னடியார் போல்நடித்து
    நான்நடுவே
வீடகத்தே புகுந்திடுவான் மிகப்பெரிதும்
    விரைகின்றேன்
ஆடகச்சீர் மணிக்குன்றே இடையறா
    அன்புனக்கென்
ஊடகத்தே நின்றுருகத் தந்தருள்எம்
    உடையானே.

2. யானேதும் பிறப்பஞ்சேன் இறப்பதனுக்
    கென்கடவேன்
வானேயும் பெறில்வேண்டேன் மண்ணாள்வான்
    மதித்துமிரேன்
தேனேயும் மலர்க்கொன்றைச் சிவனேஎம்
    பெருமான்எம்
மானேஉன் அருள்பெறுநாள் என்றென்றே
    வருந்துவனே.

3. வருந்துவன்நின் மலர்ப்பாத மவைகாண்பான்
    நாயடியேன்
இருந்துநல மலர்புனையேன் ஏத்தேன்நாத்
    தழும்பேறப்
பொருந்தியபொற் சிலைகுனித்தாய் அருளமுதம்
    புரியாயேல்
வருந்துவனத் தமியேன்மற் றென்னேநான்
    ஆமாறே.

4. ஆமாறுன் திருவடிக்கே அகங்குழையேன்
    அன்புருகேன்
பூமாலை புனைந்தேத்தேன் புகழ்ந்துரையேன்
    புத்தேளிர்
கோமான் நின் திருக்கோயில் தூகேன் மெழுகேன்
    கூத்தாடேன்
சாமாறே விரைகின்றேன் சதுராலே
    சார்வானே.

5. வானாகி மண்ணாகி வளியாகி
    ஒளியாகி
ஊனாகி உயிராகி உண்மையுமாய்
    இன்மையுமாய்க்
கோனாகி யான்எனதென் றவரவரைக்
    கூத்தாட்டு
வானாகி நின்றாயை என்சொல்லி
    வாழ்த்துவனே.

6. வாழ்த்துவதும வானவர்கள் தாம்வாழ்வான்
    மனம்நின்பால்
தாழ்த்துவதும் தாம்உயர்ந்து தம்மைஎல்லாந்
    தொழவேண்டிச்
சூழ்த்துமது கரமுரலுந் தாரோயை
    நாயடியேன்
பாழ்த்தபிறப் பறுத்திடுவான் யானும்உன்னைப்
    பரவுவனே.

7. பரவுவார் இமையோர்கள் பாடுவன
    நால்வேதம்
குரவுவார் குழல்மடவாள் கூறுடையாள்
    ஒருபாகம்
விரவுவார் மெய்யன்பின் அடியார்கள்
    மேன்மேல்உன்
அரவுவார் கழலிணைகள் காண்பாரோ
    அரியானே.

8. அரியானே யாவர்க்கும் அம்பரவா
    அம்பலத்தெம்
பெரியானே சிறியேனை ஆட்கொண்ட
    பெய்கழற்கீழ்
விரையார்ந்த மலர்தூவேன் வியந்தலறேன்
    நயந்துருகேன்
தரியேன் நான் ஆமாறென் சாவேன்நான்
    சாவேனே.

9. வேனில்வேள் மலர்க்கணைக்கும்வெண்ணகைச்செவ்
    வாய்க்கரிய
பானலார் கண்ணியர்க்கும் பதைத்துருகும்
    பாழ்நெஞ்சே
ஊனெலாம் நின்றுருகப் புகுந்தாண்டான்
    இன்றுபோய்
வானுளான் காணாய்நீ மாளாவாழ்
    கின்றாயே.

10. வாழ்கின்றாய் வாழாத நெஞ்சமே
    வல்வினைப்பட்
டாழ்கின்றாய் ஆழாமற் காப்பானை
    ஏத்தாதே
சூழ்கின்றாய் கேடுனக்குச் சொல்கின்றேன்
    பல்காலும்
வீழ்கின்றாய் நீஅவலக் கடலாய
    வெள்ளத்தே.

O our Owner, I but play-act the role of Your devotee And barging into the midst of Your servitors,
I hasten very much to gain deliverance.
O glorious, auric and gemmy Hill !
Bless me With ceaseless love for You and cause it To abide for ever in me, meltingly.

I dread not re-birth;
what do I reck for death?
I seek not Heaven even if it is offered to me.
I value not proffered rulership;
O Siva who wears A wreath of melliferous Kondrai flowers !
O our God !
O our Deity !
I will pine and pine for the day When I will be the receipient of Your grace !

I pine for beholding Your flower-feet;
I,
a cur-like slave,
do not weave for You Wreaths of goodly blossoms;
I hail You not Till my tongue gets calloused;
O One that bent Fittingly the auric Mount into a bow!
If You Do not grant me the nectarean grace,
I will Languish all alone;
what other way is open to me?

O Sovereign of the supernals !
My heart melts not The way it should,
to gain Your divine feet;
I melt not in love offering woven garlands;
I praise You not;
I sweep not clean the temple-premises;
I leep them not;
I do not dance In ecstasy;
I but hasten to pass away futilely !

How can I hail You and with what words?
Becoming heaven,
earth,
air,
light,
Flesh,
life,
truth and falsity As also King of all,
You,
a puppeteer,
ply Everyone making each of them think that it is he Who is the doer of things.

O God around whose garlands chafers bombinate !
The celestials bless You that they may flourish;
They cause their manam-s to pay obeisance To you that they may grow lofty and all others may adore them;
I too – the cur –like servitor -,
adore You That You may deign to end my wasted birth.

The celestials hail You;
the four Vedas hymn You;
The lovely Woman whose long and fragrant hair Is decked with Kuravu flowers,
is part of You.
Your true devotees foregather to adore You,
more and more.
O rare One !
Who can behold Your feet twain Adorned with well-crafted anklets?

O One,
hard to be comprehended by anyone !
O Lord of the Empyrean !
O our great One Of the Ambalam !
I strew not fragrant flowers Beneath Your feet girt with gem-filled anklets Which claimed and rule me;
I cry not aloud In wonderment;
nor do I melt in love.
This I can Endure no more;
what then is the way for me?
I will die;
for sure,
I am doomed to die.

O devastated heart that melts agitated For the flowery arrows of the Vernal Lord And for the damsels whose teeth are white,
Whose lips are ruddy and whose eyes are Dark blue lilies !
He so entered and ruled you That all your flesh thaws;
He left you this day And dwells in Heaven;
of this you are unaware.
You but live an empty life !

You still exist,
O unthriving heart !
By puissant Karma assailed,
you sink;
You do not hail Him who can save you from sinking.
You cause yourself ruin;
I tell you time And time again;
yet you fall again and again Info the ocean-stream of misery.

Potri Om Namasivaya

Thirumurai 8.5.6

1. தரிக்கிலேன் காய வாழ்க்கை
    சங்கரா போற்றி வான
விருத்தனே போற்றி எங்கள்
    விடலையே போற்றி ஒப்பில்
ஒருத்தனே போற்றி உம்பர்
    தம்பிரான் போற்றி தில்லை
நிருத்தனே போற்றி எங்கள்
    நின்மலா போற்றி போற்றி.


2. போற்றிஓம் நமச்சி வாய
    புயங்கனே மயங்கு கின்றேன்
போற்றிஓம் நமச்சி வாய
    புகலிடம் பிறிதொன் றில்லை
போற்றிஓம் நமச்சி வாய
    புறம்எனைப் போக்கல் கண்டாய்
போற்றிஓம் நமச்சி வாய
    சயசய போற்றி போற்றி

3. போற்றிஎன் போலும் பொய்யர்
    தம்மைஆட் கொள்ளும் வள்ளல்
போற்றிநின் பாதம் போற்றி
    நாதனே போற்றிபோற்றி
போற்றிநின் கருணை வெள்ளப்
    புதுமதுப் புவனம் நீர்தீக்
காற்றிய மானன் வானம்
    இருசுடர்க் கடவு ளானே


4. கடவுளே போற்றி என்னைக்
    கண்டுகொண் டருளு போற்றி
விடவுளே உருக்கி என்னை
    ஆண்டிட வேண்டும் போற்றி
உடலிது களைந்திட் டொல்லை
    உம்பர்ததந் தருளு போற்றி
சடையுளே கங்கை வைத்த
    சங்கரா போற்றி போற்றி

5. சங்கரா போற்றி மற்றோர்
    சரணிலேன் போற்றி கோலப்
பொங்கரா அல்குற் செவ்வாய்
    வெண்ணகைக் கரிய வாட்கண்
மங்கையோர் பங்க போற்றி
    மால்விடை யூர்தி போற்றி
இங்கிவாழ் வாற்ற கில்லேன்
    எம்பிரான் இழித்திட் டேனே.

6. இழித்தனன் என்னை யானே
    எம்பிரான் போற்றி போற்றி
பழித்திலேன் உன்னை என்னை
    ஆளுடைப் பாதம் போற்றி
பிழைத்தவை பொறுக்கை எல்லாம்
    பெரியவர் கடமை போற்றி
ஒழித்திடிவ் வாழ்வு போற்றி
    உம்பர்நாட் டெம்பி ரானே.

7. எம்பிரான் போற்றி வானத்
    தவரவர் ஏறு போற்றி
கொம்பரார் மருங்குல் மங்கை
    கூறவெண் ணீற போற்றி
செம்பிரான் போற்றி தில்லைத்
    திருச்சிற்றம் பலவ போற்றி
உம்பரா போற்றி என்னை
    ஆளுடை ஒருவ போற்றி.


8. ஒருவனே போற்றி ஒப்பில்
    அப்பனே போற்றி வானோர்
குருவனே போற்றி எங்கள்
    கோமளக் கொழுந்து போற்றி
வருகஎன் றென்னை நின்பால்
    வாங்கிட வேண்டும் போற்றி
தருகநின் பாதம் போற்றி
    தமியனேன் தனிமை தீர்த்தே.

9. தீர்ந்தஅன் பாய அன்பர்க்
    கவரினும் அன்ப போற்றி
பேர்ந்தும்என் பொய்ம்மை யாட்கொண்
    டருளிடும் பெருமை போற்றி
வார்ந்தநஞ் சயின்று வானோர்க்
    கமுதம்ஈ வள்ளல் போற்றி
ஆர்ந்தநின் பாதம் நாயேற்
    கருளிட வேண்டும் போற்றி


10. போற்றிஇப் புவனம் நீர்தீக்
    காலொடு வான மானாய்
போற்றிஎவ் வுயிர்க்குந் தோற்றம்
    ஆகிநீ தோற்ற மில்லாய்
போற்றிஎல் லாஉ யிர்க்கும்
    ஈறாய்ஈ றின்மை யானாய்
போற்றிஐம் புலன்கள்நின்னைப்
    புணர்கிலாப் புணர்க்கை யானே.

I cannot endure this physical life,
O Sankara,
praise be !
O hoary One of the Empyrean,
praise be !
O the puissant One,
praise be !
O peerless One,
praise be !
O Sovereign of the supernals,
praise be !
O Dancer At Tillai,
praise be !
O our Ever-Blemishless,
praise be !
praise be !

O Namasivaya,
praise be !
O Serpent-Bejewelled,
I am bewildered;
O Namasivaya,
praise be !
Refuge there is none else for me;
O Namasivaya,
praise be !
Bid me not go away from You;
O Namasivaya,
praise be !
Victory !
Victory !
Praise be !
Praise be !

O munificent Patron that redeems and rules liars like unto me,
praise be !
Your feet,
praise be !
O Lord-Master,
praise be !
praise be !
O Your flood of Mercy flowing with fresh Honey,
praise be !
O God who is earth,
water,
fire,
air,
soul,
ether and the Lights twain !

O God,
praise be !
Deign to cast Your looks of grace On me,
praise be !
To give up attachment,
You should inly melt me and rule me,
praise be !
Annul this,
my frame,
and bless me,
in all celerity,
With the heavenly beatitude,
praise be !
O Sankara who holds in Your matted hair The Ganga,
praise be !
praise be !

O Sankara,
praise be !
I have no other Refuge,
praise be !
O One incorporate with the Lass whose splendorous forelap Is like the hood of a wrathful cobra,
whose lips are ruddy Whose teeth are white and whose eyes Are dark and dazzling,
praise be !
O One whose mount Is the immense Bull,
praise be !
O Our Load-God,
I can endure here this life no more;
I abhor it.

My Lord-God,
I abhor myself,
praise be !
praise be !
I blame You not.
The Feet that rule me,
praise be !
It is the duty of the great to forgive faults;
praise be !
O Our Lord of the heavenly world,
Cause this life to perish;
praise be !

O our Lord-God ,
praise be !
O the Lion among the celestials,
Praise be !
O one concorporate with Her whose waist Is a liana,
praise be !
O One adorned with the white ash,
Praise be !
O salvific Lord,
praise be !
O Lord of Tirucchitrambalam at Tillai,
praise be !
O Heavenly One,
praise be !
O peerless One Who has me as His servitor,
praise be !

O peerless One,
praise be !
O Father who is beyond compare,
Praise be !
O Guru of the celestials,
praise be !
O our splendorous Shoot,
praise be !
You must bid me Come to You and draw me to You,
praise be !
Annulling the isolation of this lone one,
Grace me with Your feet,
praise be !

O One whose love far exceeds the well-nourished love Of Your devotees,
praise be !
O Greatness that removing my falsity,
enslaves me !
O Lord-Patron who chewed The swelling venom and gifted the Nectar to the celestials,
Praise be !
To me a dog,
You should deign to gift Your feet in grace,
praise be !

You became this cosmos,
water,
fire,
air and ether,
Praise be !
You are the Genesis of all lives,
though You have no such source,
praise be !
You,
the endless One,
Are the end of all lives,
praise be !
The pentad of senses cannot pervade You who are The Universal Pervader,
praise be !

Raise hand above head in worship Sivan

Thirumurai 8.5.1

1. மெய்தான் அரும்பி விதிர்விதிர்த் துன்விரை
    யார்கழற்கென்
கைதான் தலைவைத்துக் கண்ணீர் ததும்பி
    வெதும்பியுள்ளம்
பொய்தான் தவிர்ந்துன்னைப் போற்றி சயசய
    போற்றியென்னும்
கைதான் நெகிழ விடேன்உடை யாய்என்னைக்
    கண்டுகொள்ளே.

2. கொள்ளேன் புரந்தரன் மாலயன் வாழ்வு
    குடிகெடினும்
நள்ளேன் நினதடி யாரொடல் லால் நர
    கம்புகினும்
எள்ளேன் திருவரு ளாலே இருக்கப்
    பெறின் இறைவா
உள்ளேன் பிறதெய்வம் உன்னையல் லாதெங்கள்
    உத்தமனே.

3. உத்தமன் அத்தன் உடையான் அடியே
    நினைந்துருகி
மத்த மனத்தொடு மால்இவன் என்ன
    மனநினைவில்
ஒத்தன ஒத்தன சொல்லிட ஊரூர்
    திரிந்தெவருந்
தத்தம் மனத்தன பேசஎஞ் ஞான்றுகொல்
    சாவதுவே.

4. சாவமுன் னாள்தக்கன் வேள்வித் தகர்தின்று
    நஞ்சம்அஞ்சி
ஆவஎந் தாய்என் றவிதா விடும்நம்
    மவரவரே
மூவரென் றேஎம்பி ரானொடும் எண்ணிவிண்
    ணாண்டுமண்மேல்
தேவரென் றேஇறு மாந்தென்ன பாவந்
    திரிதவரே.

5. தவமே புரிந்திலன் தண்மலர் இட்டுமுட்
    டாதிறைஞ்சேன்
அவமே பிறந்த அருவினை யேன் உனக்
    கன்பருள்ளாஞ்
சிவமே பெறுந்திரு வெய்திற்றி லேன் நின்
    திருவடிக்காம்
பவமே யருளுகண் டாய்அடி யேற்கெம்
    பரம்பனே.

6. பரந்துபல் ஆய்மலர் இட்டுமுட் டாதடி
    யேஇறைஞ்சி
இரந்தஎல் லாம்எமக் கேபெற லாம்என்னும்
    அன்பருள்ளம்
கரந்துநில் லாக்கள்வ னேநின்றன் வார்கழற்
    கன்பெனக்கும்
நிரந்தர மாய்அரு ளாய்நின்னை ஏத்த
    முழுவதுமே.

7. பரந்துபல் ஆய்மலர் இட்டுமுட் டாதடி
    யேஇறைஞ்சி
இரந்தஎல் லாம்எமக் கேபெற லாம்என்னும்
    அன்பருள்ளம்
கரந்துநில் லாக்கள்வ னேநின்றன் வார்கழற்
    கன்பெனக்கும்
நிரந்தர மாய்அரு ளாய்நின்னை ஏத்த
    முழுவதுமே.

8. உழிதரு காலும் கனலும் புனலொடு
    மண்ணும்விண்ணும்
இழிதரு காலம்எக் காலம் வருவது
    வந்ததற்பின்
உழிதரு காலத்த உன்னடி யேன்செய்த
    வல்வினையைக்
கழிதரு காலமு மாய்அவை காத்தெம்மைக்
    காப்பவனே.

9. பவன்எம் பிரான்பனி மாமதிக் கண்ணிவிண்
    ணோர்பெருமான்
சிவன்எம் பிரான்என்னை ஆண்டுகொண் டான்என்
    சிறுமைகண்டும்
அவன்எம் பிரான்என்ன நான்அடி யேன்என்ன
    இப்பரிசே
புவன்எம் பிரான்தெரி யும்பரி சாவ
    தியம்புகவே.

10 . புகவே தகேன்உனக் கன்பருள் யான்என்பொல்
    லாமணியே
தகவே எனைஉனக் காட்கொண்ட தன்மைஎப்
    புன்மையரை
மிகவே உயர்த்திவிண் ணோரைப் பணித்திஅண்
    ணாஅமுதே
நகவே தகும்எம் பிரான்என்னை நீசெய்த
    நாடகமே.

Perspiration bedews my body which feels dreadful ecstasy;
I raise my hands above my head in worship Of your fragrant and ankleted feet; hot tears overflow;
My heart is shorn of falsity; I hail You thus:
``Praise be ! Victory ! Victory ! Praise be !`` I swerve not From this ascesis. O Lord-Owner, be cognizant of me.

I will not accept the beatific life of Indra, Vishnu Or Brahma;
even if my life stands imperilled I will not seek the company of any but Your devotees.
O God, Even if forced into hell, I will not dispraise it,
If my lot there is by Your grace. O Lord of loftiness,
I will never think of any God, other than You.

I must ever melt thinking on the feet of the Lord Of loftiness,
my Father and my Owner !
Oh for the day,
when dead to the world,
I should roam from Place to place,
with my manam in a frenzy,
hearkening to them Who,
perceiving my plight,
say that this man is Demented and pass remarks befitting their manam

Of yore, they ate the goat`s flesh in Daksha`s sacrifice;
Then threatened by death, they were affrighted.
When the oceanic venom arose, they grew scared;
Seeking succour they invoked You thus:
``O Our Father!`` These godlings Vishnu and Brahma are like us only.
Yet they think they form the Trinity, rule the heavens And give out that they are the gods on earth.
Alas, alas ! What haughty sinners are these!

I have not wrought tapas; I have not unfailingly Adored You with cool flowers;
I, the evil one of Karma,
Am born in vain; I have not gained the blessed beatitude Of those that love You. O our supernal Lord ! Be pleased to bless me,
Your servitor, with a fresh life Devoted and dedicated to Your divine feet !

O Thief who does not conceal Yourself from the hearts
Of those that, with flawless and choice flowers, adore
Your feet unfailingly, assured of the certainty that they Would receive from You whatever they beg Of You ! Deign to grant me too the boon of hailing You In full measure, linked to the love of Your ankleted feet.

Of yore, the one that created the Author
Of the whole creation, bending low his head,
Went in quest of Him to hail Him with choice flowers;
Lo, he could not find Him – the Transcendent !
He, even He, our Lord, danced here in the crematory
With the ghouls. Utterly hapless and robed In a tiger-skin, He goes about in fine frenzy !

When will come the time when the moving air,
fire, water, earth
And ether will get resolved? Even after the advent of Absorption,
O Father, You continue to dance; You are the One
That appoints the time to end my – Your servitor`s -,
Cruel Karma ! You are indeed our Saviour Who guards all things till their appointed time.

Our Lord is Bhavan; He, the God of the celestials,
Wears the great and moist crescent as a chaplet;
Siva, my Lord, my meanness notwithstanding,
Claimed me and ruled me. ``He is our God!
I am His servitor!`` This is the guerdon,
Bhuvan
Has granted me; thus will I proclaim it.

O my unpierced Ruby ! I am unfit to enter
The society of Your loving devotees.
Is it proper that You should make me Your servitor?
You elevate the poor and the lowly
And make the supernals their inferior in station.
O Father, O Nectar ! O Our Lord ! The play
You enact for me is truly mirth-provoking 

Sundarar Thevaaram - Ninda stuti

திருவோணகாந்தன்தளி

Greatness of Temple

Lord Shiva appears in the temple as three Shiva Lingas.  The hymns sung by saint Sundarar are available in the temple.  It is the faith of the people that chanting these hymns would bless them with prosperity.  After passing through the three tier Rajagopuram, the devotees can have the rare darshan of three Lingas – Oneswarar, Kantheswarar and Jalandareswar in separate shrines.  The devotee can also enjoy the darshan of Saint Sundarar and the Feet darshan of Lord in the Arthamandap.  Lord Vayirudhari Vinayaka pours all the boons sought by the devotees.  There is also Omkhara Vinayaka in the temple.  Devotees place their ears close to Him to hear the sacred mantra Ohm, they say.

Temple History

Commanders of demon king Vanasura – Onan and Kanthan were the securities at his fort near a place called Puzhal.  Onan found a swayambulinga in the place and performed severe penance doing abishek with his blood and secured many boons.  Kanthan too found a Linga and was blessed with boons as reward of his impeccable bhakti.  A third demon, Jalandeswararn was also lucky to find a Linga and got many boons from the Lord.  Saint Sundarar who came to this place, found the Lingas buried in an open space.  He was all praise of the demons for their devotion to Lord.  To show the world that even demons were staunch Shiva devotees and to protect the three Lingas, the saint sang in praise of the Lord seeking funds to build a temple.  Lord delayed His response to have more songs from the saint.  He then showed a tamarind tree and disappeared.  Sundarar saw the fruits of tree changing to gold.  Sundarar used the gold and built this temple for the three Swayambu Shiva Lingas.

Mother Kamakshi in Kancheepuram is omnipresent, hence there is no Ambica shrine in any Shiva temple in the place.  So there is no Ambica shrine in Lord Ona Kantheswarar temple too.

Onakandhan Dhali is one among the important Shiva temples in Kancheepuram considered the spiritual capital of Tamilnadu. Lord Shiva is a swayambumurthi in the temple.

Thirumurai 7.5

1. நெய்யும் பாலுந் தயிருங் கொண்டு
    நித்தல் பூசனை செய்ய லுற்றார்
கையி லொன்றுங் காண மில்லைக்
    கழல டிதொழு துய்யி னல்லால்
ஐவர் கொண்டிங் காட்ட வாடி
    ஆழ்கு ழிப்பட் டழுந்து வேனுக்
குய்யு மாறொன் றருளிச் செய்யீர்
    ஓண காந்தன் தளியு ளீரே.

2. திங்கள் தங்கு சடையின் மேலோர்
    திரைகள் வந்து புரள வீசும்
கங்கை யாளேல் வாய்தி றவாள்
    கணப தியேல் வயிறு தாரி
அங்கை வேலோன் குமரன் பிள்ளை
    தேவி யார்கோற் றட்டி யாளார்
உங்க ளுக்காட் செய்ய மாட்டோம்
    ஓண காந்தன் தளியு ளீரே.

3. பெற்ற போழ்தும் பெறாத போழ்தும்
    பேணி உம்கழல் ஏத்து வார்கள்
மற்றோர் பற்றிலர் என்றி ரங்கி
    மதியு டையவர் செய்கை செய்யீர்
அற்ற போழ்தும் அலந்த போழ்தும்
    ஆவற் காலத் தடிகேள் உம்மை
ஒற்றி வைத்திங் குண்ண லாமோ
    ஓண காந்தன் தளியு ளீரே.

4. வல்ல தெல்லாம் சொல்லி உம்மை
    வாழ்த்தி னாலும் வாய்தி றந்தொன்
றில்லை என்னீர் உண்டும் என்னீர்
    எம்மை ஆள்வான் இருப்ப தென்நீர்
பல்லை உக்க படுத லையிற்
    பகல்எ லாம்போய்ப் பலிதி ரிந்திங்
கொல்லை வாழ்க்கை ஒழிய மாட்டீர்
    ஓண காந்தன் தளியு ளீரே.

5. கூடிக் கூடித் தொண்டர் தங்கள்
    கொண்ட பாணி குறைப டாமே
ஆடிப் பாடி அழுது நெக்கங்
    கன்பு டையவர்க் கின்பம் ஓரீர்
தேடித் தேடித் திரிந்தெய்த் தாலும்
    சித்தம் என்பால் வைக்க மாட்டீர்
ஓடிப் போகீர் பற்றுந் தாரீர்
    ஓண காந்தன் தளியு ளீரே.

6. வாரி ருங்குழல் வாள்நெ டுங்கண்
    மலைம கள்மது விம்மு கொன்றைத்
தாரி ருந்தட மார்பு நீங்காத்
    தைய லாள்உல குய்ய வைத்த
காரி ரும்பொழிற் கச்சி மூதூர்க்
    காமக் கோட்டம்உண் டாக நீர்போய்
ஊரி டும்பிச்சை கொள்வ தென்னே
    ஓண காந்தன் தளியு ளீரே.

7. பொய்ம்மை யாலே போது போக்கிப்
    புறத்தும் இல்லை அகத்தும் இல்லை
மெய்ம்மை சொல்லி ஆள மாட்டீர்
    மேலை நாள்ஒன் றிடவுங் கில்லீர்
எம்மைப் பெற்றால் ஏதும் வேண்டீர்
    ஏதுந் தாரீர் ஏதும் ஓதீர்
உம்மை யன்றே எம்பெரு மான்
    ஓண காந்தன் தளியு ளீரே.

8. வலையம் வைத்த கூற்ற மீவான்
    வந்து நின்ற வார்த்தை கேட்டுச்
சிலைஅ மைத்த சிந்தை யாலே
    திருவ டீதொழு துய்யின் அல்லால்
கலைஅ மைத்த காமச் செற்றக்
    குரோத லோப மதவ ரூடை
உலைஅ மைத்திங் கொன்ற மாட்டேன்
    ஓண காந்தன் தளியு ளீரே.

9. வார மாகித் திருவ டிக்குப்
    பணிசெய் தொண்டர் பெறுவ தென்னே
ஆரம் பாம்பு வாழ்வ தாரூர்
    ஒற்றி யூரேல் உம்ம தன்று
தார மாகக் கங்கை யாளைச்
    சடையில் வைத்த அடிகேள் உந்தம்
ஊரும் காடு உடையும் தோலே
    ஓண காந்தன் தளியு ளீரே.

10. ஓவ ணம்மேல் எருதொன் றேறும்
    ஓண காந்தன் தளியு ளார்தாம்
ஆவ ணஞ்செய் தாளுங் கொண்ட
    வரைது கில்லொடு பட்டு வீக்கிக்
கோவ ணம்மேற் கொண்ட வேடம்
    கோவை யாகஆ ரூரன் சொன்ன
பாவ ணத்தமிழ் பத்தும்வல் லார்க்குப்
    பறையுந் தாஞ்செய்த பாவந் தானே.

1. Lord who is ōṇakāntaṉ taḷi.
unless they receive something by worshipping with hands joined your feet wearing Kaḻal, there is not even a single coin in the hands of those who worship you with ghee, milk and curd.
you do not show me a way to save myself who is sinking in the deep pit of sufferings dancing to be when being harassed by the five organs of sense and wandering about

2. if it is kaṅkai who stays on you many caṭai and who throws the waves to roll will not open her mouth will not give any words by way of reply if it is Kaṇapati he is a pot-bellied person.
Kumaraṉ who holds a vēl in his hand is a small child.
you tevi would not admit us into her grace by endowing means of subsistence.
we would not do any service to you as slaves.

3. God!
taking pity on those who praise your feet with love whether they receive anything from you or not and thinking that they have no their support.
you do not do anything which people endowed with intellect do.
in times of misfortune when one has no money and suffering on account of that.
can we lead our lives by mortgaging you?

4. neither do you not say that I have money to give though we praise you saying to the almost of our ability.
how is it that you can demand service from us?
in this world, wandering for alms during the whole of the day time holding a deed skull from which the teeth have fallen.
you do not give up the house-holders life, quickly.

5. dancing and singing without any fault when your devotees gather many times.
you do not think of doing good to those who love you weeping and their hearts melting becoming tender.
even if I become weary wandering in many places searching for you often.
you do not bestow on me your audience.
you do not leave the temple and go else where.
you do not give any support to me who comes to your temple and sing your praises.

6. the daughter of the mountain, who has long eyes like sword, long and black tresses of hair, the young lady who does not leave the big and broad chest which wears a garland of koṉṟai rich with honey.
when the Kāma Kōṭṭam is in the ancient city of Kacci which has big gardens in which clouds crawl for the people to lead a life without worries.
what is the reason for your receiving the alms given by the people of the village, going there?
Is it the idea of concealing your wealth, without giving it to us?

7. passing away time by false words.
you are neither outside the temple nor inside it.
you would not admit as your protege your devotees by telling truthful world.
you are incapable of giving anything in the days to come;
you do not wish for any service from us except arguing your case till we become your protege.
in whatever we look at things you do not give us anything.
you do not consider attentively anything our Lord!
the fact of being our master is not myself having been in this birth;
but it begins from precious births.

8. Having heard the news of the god of death holding a noose standing above in the sky.
except thinking of saving myself by worshipping with joined hands with a mind that you gave me as strong as the stone.
I would not be united with you having destroyed the six internal enemies of men, the six emotions namely Kāmam Ceṟṟam, Kurōtam, lopam, matam, varuta desire, rancour, wrath, miserliness, arrogance and malice, which are mentioned in philosophical works

9. God who placed Kaṅkaiyaḷ on the caṭai as your wife as you had no other place!
what is it that the devotees receive from you by doing service to your holy feet with love?
your garland worn on the chest is cobra.
you have no rightful place to dwell;
if you say I have oṟṟaiyūr It is by its name it means it is mortgaged to some body else;
it is not yours.
your dwelling place is ārūr whose place is your dwelling place your place of residence is cremation ground.
your dress too is skin.

10. the Lord who is in ōṇakāntāṉ tāḷi and who rides on a bull that has the nature of being discarded.
fabricating a bond of slavery and admitting ārūraṉ as his protege.
tying a cotton cloth and silk cloth as dress in the waist at that time.
to those who can sing the ten tamiḻ verses which are in the form of pā, describing and arranging in his songs in an order the form in which he stood with only a loin-cloth when he did the service of praising him with songs, approaching him according to his command.

the sins committed by them will gradually vanish.

Mattru Urai Nather - God who confirmed the touch of gold

திருப்பாச்சிலாச்சிராமம்

Moolavar : Mattrurai Varadar, Brhammapreeswarar, Sameevaneswarar
Amman / Thayar: Balambikai
Thala Virutcham: Vilwa
Theertham: Annamam Poigai, Silambaru
Agamam / Pooja: Shivagama
Old year : 1000-2000 years old
Historical Name: Tirupalasiramam
City : Tiruvasi
District: Tiruchchirappalli

Temple Speciality 

Lord graces under a Rudraksha Pandal in the sanctum sanctorum. Adhikara Nandhi-vehicle of Lord Shiva appears with His consort under the Rajagopuram-main tower. Planet Sun is with His consort Prathyusha Devi while the other planets are facing him. There is a Sahasralinga Shrine in the prakara.

Greatness Of Temple 

The region was once called Mazhanadu ruled by Kolli Mazhavan.  His daughter was suffering from a severe disease which could not be cured by any doctor of the time.  The king simply left the daughter with the Lord to cure her and went away.  Saint Tirugnanasambandar came to this place during his pilgrimage and found the girl suffering.  The king explained to the saint the sick story of his daughter and begged him for remedy.  Saint Sambandar sang ten verses (Pathigam) in praise of Lord Nataraja.  Pleased with the prayer of the Saint, Lord Nataraja changed the disease of the princess as Muyalagan and danced on it.  The princess was cured and stood straight.

Based on this event, Lord Nataraja appears here with His hair tied and dancing on a serpent.  He is praised as Sarpa Nataraja.  This is a rare darshan of the Lord. Lord Nataraja in the form without Muyalagan, the dwarf demon, underfoot.

Mother Balambika was born as the daughter of a trader Kamalan and performed penance under the Vanni tree and had the hands of the Lord.  Mother is gracing in separate shrine facing west standing on a Lotus petal.  The Dwarapalakis (woman securities) are worshipped by women tying the yellow thread with a cradle.  It is believed that Ambica receives their appeals through them.  During the Arthajama (night) pujas, it is first offered to Ambica and next to Lord.  Mothers of new-born children and parents worried about children with Bala doshas perform abishek to Mother seeking Her grace for the well being of the children.

Prayers:

People pray to Lord lighting lamps with Iluppai oil for family welfare and removal of evil effects surrounding the family. People also pray to Mother seeking child boon.

Temple History 

Saint Sundarar used to get gold from Lord Shiva to feed and maintain Shiva devotees following him.  After worshipping the Lord in Tiruvanaika, he came to this temple and sang in praise of the Lord seeking gold.  Lord Shiva kept mum.  Angry Sundarar sang another Pathigam (ten verses) in a loud voice questioning whether there is one called Lord Shiva.  Sundarar got the gold.  Yet he was doubtful about its purity and was closely looking at it.  Two men came there and asked the saint why he was looking at the gold.  Sundarar sought their help in the valuation.  One of them confirmed the purity of the metal while the other approved it.  Both disappeared instantly. Sundarar sang again saying that he did not mean to doubt the Lord.  Lord appeared before him and said that He alone was the assessor and His companion was Lord Vishnu.  Hence the Lord is named Mattru Urai Nather – God who confirmed the touch of gold – Mattru means the touch of the gold.

Thirumurai 7.14

1. வைத்தனன் தனக்கே தலையும் என் நாவும்

    நெஞ்சமும் வஞ்சமொன் றின்றி

உய்த்தனன் தனக்கே திருவடிக் கடிமை

    உரைத்தக்கால் உவமனே யொக்கும்

பைத்தபாம் பார்த்தோர் கோவணத் தோடு

    பாச்சிலாச் சிராமத்தெம் பரமர்

பித்தரே யொத்தோர் நச்சில ராகில்

    இவரலா தில்லையோ பிரானார்.

2.அன்னையே என்னேன் அத்தனே என்னேன்
    அடிகளே யமையுமென் றிருந்தேன்
என்னையும் ஒருவன் உளனென்று கருதி
    இறைஇறை திருவருள் காட்டார்
அன்னமாம் பொய்கை சூழ்தரு பாச்சி
    லாச்சிரா மத்துறை அடிகள்
பின்னையே அடியார்க் கருள்செய்வ தாகில்
    இவரலா தில்லையோ பிரானார்.

3. உற்றபோ தல்லால் உறுதியை உணரேன்

    உள்ளமே அமையுமென் றிருந்தேன்

செற்றவர் புரமூன் றெரியெழச் செற்ற

    செஞ்சடை நஞ்சடை கண்டர்

அற்றவர்க் கருள்செய் பாச்சிலாச் சிராமத்

    தடிகள்தாம் யாதுசொன் னாலும்

பெற்றபோ துகந்து பெறாவிடி லிகழில்

    இவரலா தில்லையோ பிரானார்.

4. நாச்சில பேசி நமர்பிற ரென்று

    நன்றுதீ தென்கிலர் மற்றோர்

பூச்சிலை நெஞ்சே பொன்விளை கழனிப்

    புள்ளினஞ் சிலம்புமாம் பொய்கைப்

பாச்சிலாச் சிராமத் தடிகளென் றிவர்தாம்

    பலரையும் ஆட்கொள்வர் பரிந்தோர்

பேச்சிலர் ஒன்றைத் தரவில ராகில்

    இவரலா தில்லையோ பிரானார்.

5. வரிந்தவெஞ் சிலையால் அந்தரத் தெயிலை

    வாட்டிய வகையின ரேனும்

புரிந்தஅந் நாளே புகழ்தக்க அடிமை

    போகும்நாள் வீழும்நா ளாகிப்

பரிந்தவர்க் கருள்செய் பாச்சிலாச் சிராமத்

    தடிகள்தாம் யாதுசொன் னாலும்

பிரிந்திறைப் போதிற் பேர்வதே யாகில்

    இவரலா தில்லையோ பிரானார்.

6. செடித்தவஞ் செய்வார் சென்றுழிச் செல்லேன்

    தீவினை செற்றிடும் என்று

அடித்தவம் அல்லால் ஆரையும் அறியேன்

    ஆவதும் அறிவர்எம் மடிகள்

படைத்தலைச் சூலம் பற்றிய கையர்

    பாச்சிலாச் சிராமத்தெம் பரமர்

பிடித்தவெண் ணீறே பூசுவ தானால்

    இவரலா தில்லையோ பிரானார்.

7. கையது கபாலங் காடுறை வாழ்க்கை

    கட்டங்க மேந்திய கையர்

மெய்யது புரிநூல் மிளிரும்புன் சடைமேல்

    வெண்டிங்கள் சூடிய விகிர்தர்

பையர வல்குற் பாவைய ராடும்

    பாச்சிலாச் சிராமத்தெம் பரமர்

மெய்யரே யொத்தோர் பொய்செய்வ தாகில்

    இவரலா தில்லையோ பிரானார்.

8. நிணம்படு முடலை நிலைமையென் றோரேன்

    நெஞ்சமே தஞ்சமென் றிருந்தேன்

கணம்படிந் தேத்திக் கங்குலும் பகலும்

    கருத்தினாற் கைதொழு தெழுவேன்

பணம்படும் அரவம் பற்றிய கையர்

    பாச்சிலாச் சிராமத்தெம் பரமர்

பிணம்படு காட்டில் ஆடுவ தாகில்

    இவரலா தில்லையோ பிரானார்.

9. குழைத்துவந் தோடிக் கூடுதி நெஞ்சே

    குற்றேவல் நாள்தொறுஞ் செய்வான்

இழைத்தநாள் கடவார் அன்பில ரேனும்

    எம்பெரு மானென்றெப் போதும்

அழைத்தவர்க் கருள்செய் பாச்சிலாச் சிராமத்

    தடிகள்தாம் யாதுசொன் னாலும்

பிழைத்தது பொறுத்தொன் றீகில ராகில்

    இவரலா தில்லையோ பிரானார்.

10. துணிப்படும் உடையுஞ் சுண்ணவெண் ணீறுந்

    தோற்றமுஞ் சிந்தித்துக் காணில்

மணிப்படு கண்டனை வாயினாற் கூறி

    மனத்தினால் தொண்டனேன் நினைவேன்

பணிப்படும் அரவம் பற்றிய கையர்

    பாச்சிலாச் சிராமத்தெம் பரமர்

பிணிப்பட ஆண்டு பணிப்பில ராகில்

    இவரலா தில்லையோ பிரானார்.

11. ஒருமையே யல்லேன் எழுமையும் அடியேன்

    அடியவர்க் கடியனு மானேன்

உரிமையால் உரியேன் உள்ளமும் உருகும்

    ஒண்மலர்ச் சேவடி காட்டாய்

அருமையாம் புகழார்க் கருள்செயும் பாச்சி

    லாச்சிரா மத்தெந்தம் மடிகள்

பெருமைகள் பேசிச் சிறுமைகள் செய்யில்

    இவரலா தில்லையோ பிரானார்.

12. ஏசின அல்ல இகழ்ந்தன அல்ல

    எம்பெரு மான்என்றெப் போதும்

பாயின புகழான் பாச்சிலாச் சிராமத்

    தடிகளை அடிதொழப் பன்னாள்

வாயினாற் கூறி மனத்தினால் நினைவான்

    வளவயல் நாவல்ஆ ரூரன்

பேசின பேச்சைப் பொறுத்தில ராகில்

    இவரலா தில்லையோ பிரானார்.

I set apart my head, tongue and my heart to Civaṉ only to the exclusion of other gods.

I have directed my service to his holy feet to the exclusion of other gods, without any deception.

If I myself say this it will amount to falsehood.

tying a cobra with a spread-out hood.

wearing only a loin-cloth.

our superior god who is in Paccilāccirāmam.

resembling almost a mad man.

though he does not take the slightest pity on me.

there is no other master who will protect me except him;

what can I do?

I did not think of my mother as my companion.

I did not think of my father as my companion.

I thought that my God was enough for me.

he will not show me his grace little by little in the midst of his thoughts about his devotees thinking of me that there is also one like me.

the god who dwells with pāccilāccirāmam surrounded by natural tanke where swans live in large numbers.

if he grants his grace only after death and does not do so in this birth itself.

there is no other master to protect me except him in this birth;

what can I do?

except when I am beset with difficulties I do not know what is good for me.

I was thinking that my mind would suffice for me.

Civaṉ of red caṭai in whose neck there is poison and who destroyed the three cities of enemies to be consumed by fire.

the god in pāccilāccirāmam who grants his grace to those who have given up all attachments.

though I may beg saying all that I can say.

pitying me when he feels happy.

and though he does not pity me when he does not feel happy.

there is no other master who protect me except him;

what can I do?

my mind!

Civaṉ in pāccilāccirāmam which has fields in which gold can be produced and has natural tanks in which flocks of birds are making noise.

saying about some that these are our people and about some others that they strangers.

does not praise what others say as good nor despise as bad.

and moreover does not flatter people.

he will admit as his servants people of all sorts.

thereafter he does not speak any kind word having love towards them.

though he does not give anything to me there is no other master who can protect me, what can I do.

though Civaṉ destroyed the forts that wandered in the sky with a cruel bow of many bands, and is hand-hearted.

the god in paccilāccirāmam who grants his grace to those who cherish with love him, thinking that those days when one performs service to god are praiseworthy and those days when one does not perform service to god are wasted days.

in my case whatever I may say it will not reach his ear though he has the nature of leaving me in the twinkling of the eye.

there is no other master to protection except him;

what can I do?

I won`t go to the place where people who perform sinful penance live, fearing the blemish that will come to me by committing mistakes.

I do not know service to anyone except service to his feet which is equal to penance.

our god knows well my nature being such.

he holds in his hand a trident, prominent among weapons.

Our supreme God in pāccilāccirāmam.

though his nature is besmearing himself with the pasts of sacred white ash mixed with water.

there is no other master to protect me except him what can I do?

a skull is in the hand.

Civaṉ lives in the cremation ground.

he holds a battle-axe in his hand.

on the chest there is a sacred thread of there strands.

one who is different from this world and wears on his shining golden caṭai a white crescent.

our supreme god in pāccilāccirāmam where beautiful ladies who have waists comparable to the hood of cobras, perform dance.

appearing like a truthful person.

if he commits false acts.

There is no other master to protect me except him;

what can I do?

without thinking that this body which has fat, would be permanent.

I decided that my mind belonged to god by right.

mixing myself with the crowd of devotees night and day pressing him.

I worship him intentionally with joined hands;

this being so.

our supreme god in pāccilāccirāmam who holds in his hand a cobra having a hood.

if he dances in the cremation ground having corpses.

There is no other master to protect me except him;

what can I do?

my mind!

you reach god daily, your heart having melted running with joy to perform menial service to him though some people who cannot live beyond the destined span of life, are naturally without love.

The god who bestows his grace on those if they invoke the name.

Civaṉ is our god`, and who is in pāccilāccirāman whatever you might request him.

though if he does not give anything pardoning wrong.

There is no other master to protect me except him;

what can I do?

a loin cloth torn from a big cloth.

sacred ash in the form of a fragrant power and other appearances.

thinking of the greatness of these things.

if I see them.

I who am his devotee presume to have seen in my mind Civaṉ who has a blue neck and will praise him with my tongue;

when that is so.

god who holds in his hand a cobra which serves him as an ornament.

and our supreme Lord in pāccilāccirāmam.

having admitted me into his grace having bound me to him.

though he does not grant me anything.

There is no other master to protect me except him;

what can I do?

I am not a servant of God in this single birth.

I have been his servant in all the seven prarious births.

not only that;

I became the servant of his servants also.

He has very right to sell me and to mortgage me.

my heart also melts.

you do not show me your red feet which are like the flowers and which are my great companions our god in pāccilāccirāmam who grants his grace to great people who have fame which is not easy of attainment.

talking tall things.

if he does low things.

There is no other master to protect me except him;

what can I do?

neither these words are intentionally despising the Lord.

nor are they words of abuse.

Civaṉ whose fame has spread far and wide as is called affectionately as our Lord by his devotees.

to worship with joined hands the feet of the Lord in pāccilāccirāmam.

on many days.

ārūraṉ, a native of nāvalūr of fertile fields.

praising his fame which is the function of the mouth.

and meditating on that in his mind.

if he does not forgive the words spoken.

there is no other master who can protect me except him;

what can I do?

Sundarar Murthi received gifts of pearl and diamond chains in Thirunagaikaronam

திருநாகைக்காரோணம்

Greatness of  Temple

Emperor Mushukunda got seven Lingas from Indira for the helps he had rendered him.  These Lingas were small – Vidanga in size.  The Emperor installed the Linga in Seven Places called Saptha Vidanga sthalas.  This is one such Sthalas with a Linga so beautiful made of Ruby.  Hence, the Lord is named Sundara (beautiful) Vidangar.  Lord Thyagaraja is in a separate shrine right of the sanctum sanctorum.  In majority of the temple, people can see only the face of Lord Thyagaraja.  During the Vaikasi Visaka and Margazhi Tiruvadirai festivals, Lord is dressed (Alankara) showing His right hand and feet.  Lord comes in procession waving His hands to and fro and in a dancing form.  This dance is called Paara Vaara Natanam.

The eyes of Mother Ambica is blue in colour as sea showing Her mercy as vast and deep as sea.  Hence, named Neelayadakshi-blue eyed.  She is also Karundhadanganni.  She has Her own shrine with a flag post-Kodi Maram.  Ambica graces as a virgin.  Aadi Pooram is very grandly celebrated in the temple.  Her shrine is designed as a Rath.  On the festival day, Mother comes in procession in a Rath made purely in crockeryware.

As Ambica is a virgin, Lord sent Nandhi Deva to be Her guard.  But Nandhi expressed his wish to be with Lord for ever seeing Him.  Lord said that he can have His darshan though with Ambica.  Nandhi in the temple is seen with its neck turned towards Lord with one eye on Ambica and other on the Lord.  Hence, the Nandhi is known as Twin View Nandhi (Irattai Parvai in Tamil).  Those having vision problems pray to this Nandhi.

Nandhi seen with it neck turned 

Generally, temples are closed if a death occurs in a nearby place.  In this place, the garlands and the clothes – vastras used for the Lord is placed on corpse.  A fisherman, Adhipathar attained salvation with the grace of Lord Shiva in this place.  Remembering this event, as a mark of respect to the community, this practice is followed in this temple. The body is placed before the temple without closing the doors.  The garland and the vastras used for the Lord are placed on the body.

During festival procession, Lord goes round the Mada Veedhis (Streets) and return to the temple.  But Lord beginning his procession from this temple, goes to seven places – Poigainallur, Poravacherry, Sikkal, Palur, Vadagudi, Thethi and Nagoor.  Maharaja Salija worshipped Lord Shiva and performed puja in these seven places.  The present system is to remember this history.

Against the practice of Lord coming in the Vrushab vahan on Pradosham days,  Lord Vishnu too accompanies Lord Shiva in the guise of Mohini.  When the milk ocean was churned, Nectar came out and was served by Lord Vishnu to Devas.  Devas failed to pray to Lord Shiva who swallowed the Halahala poison to save the world.  Realizing their folly, they begged the pardon of the Lord.  Showing His mercy to them, Lord Shiva danced on Nandhi.  This dance took place at the Pradosham time.  Lord Vishnu’s Mohini Avtar took place a little before this time.  This Vishnu darshan is available to the devotees on Pradosham day only. 

Emperor Dasaratha came to know that Planet Saturn would be splitting the Rohini star causing severe famine in his country.  He planned to fight Saturn to prevent him from doing so.  Sun God advised Dasaratha to drop his plan but to beg Saturn to change his transit route in public interest.  Saturn also admired the earlier plan of the emperor to meet him in war for the sake of his subjects without any selfish motive personally.  The planet yielded to the emperor’s wish.  Remembering this event, all the planets (Navagrahas) in the temple are facing west-the Lord.

Fisherman Athipathar was a staunch Shiva devotee.  When he went for fishing, he would offer the first to Lord Shiva.  At a stage, he was getting only one fish each day but did not break away from his commitment.  He offered them to Lord and returned without any catch.  He got a golden fish one day.  Though every one prevented him from throwing it into the sea, Athipathar resolutely stood by his commitment and threw it into the sea.  He was awarded with salvation and a place among the 63 Nayanmars. The event is celebrated on the Ayilyam star day in Aavani month (August-September).  Athipathar goes in catamaran when fishermen place two gold fishes in the net as if caught in the net.  Lord Shiva will appear on the sea shore.  Athipathar performs pujas to Lord Shiva with the golden fishes.  Shiva will grace darshan to Athipathar.  So goes the festival grandly.

    அழுகிணி சித்தர் அதிர்ஷ்டானம்

As a child adamantly demanding the mother to get its wish, there was a Siddha in the place called Azhuguni Chithar – crying adamantly for a wish.  He used to cry in the shrine of Mother Neelayadakshi demanding salvation.  He was the disciple of Gorakka Siddha.  He stayed in the temple, cried for getting his demand.  Mother spoke to Lord Shiva of the issue.  Lord granted salvation to Azhuguni Chithar.   His Jeeva Samadhi is in this temple.  Special pujas are performed to Siddha on Vaikasi Visakam day.  Also special pujas are performed here offering porridge (Payasam in Tamil) as nivedhana on poornima –full moon – days.

Lord Vinayaka graces His darshan wearing a serpent around His body with another one another one above His head as an umbrella.  He is worshipped as Nagabarana Vinayaka.  Those facing adverse serpent planet effects perform milk abishek to Nagabarana Vinayaka at Rahu Kalam times.  Also during the transit of these planets in the zodiac circle, special pujas are performed here to please the planets.

Lord Bhairava, usually appearing with His dog vehicle, has Lion – Simha as his vahan.  When Sage Pundarika worshipped Lord Shiva here, Holy Ganga sprang up in this place along with Lord Bhairava.  He is gracing as Kala Samhara Bhairava in this temple.  The Simha vahan is behind Him. It is believed that Lord Shiva Himself is gracing the devotees who hit Yama the God of Death.  As Lord Kala Bhairava is facing South, devotees pray to him for longevity.  As He looks furious, two smiling Vinayakas are installed before Him.

There is a shrine for Mother Ashta Bhuja (eight hands) Kali in the temple.

The deities for the eight directions have their due place in the temple.  Mother Gajalakshmi in Her sitting form graces the devotees with two elephants offering abishek.  Lord Dakshinamurthi is in the ghoshta wall with His four disciples.  As the temple is on a sea shore, it is said that Lord Shiva is ruling the region as a king, hence the name Shiva Rajadhani –capital of Shiva Kingdom.

The temple is greatly praised by the three celebrated saints Sambandar, Appar and Sundarar in their Thevaram hymns.  Sundarar received gifts of pearl and diamond chains, a horse and cosmetic things. Sages Markandeya, Gauthama, Vasishta, Kashyapa, Pulasthya, Agasthya and Angirasa (Saptha Rishis) had worshipped Lord Shiva in this temple.

Behind the Linga in the sanctum sanctorum is the Somaskanda form of Lord Shiva.  Lord Shiva comes to the sea for a bath on the Masi Magam day in February-March.

The idol of Lord Muruga is made with 12 hands with weapons.   He is praised in the Tirupugazh hymns of saint Arunagirinathar.  The Zodiac circle is in the Mandap.  People pray from here for relief from planetary problems. The event of sage Pundarika entering the shrine of Lord Shiva and merging with Him is celebrated during the Arthajama Puja (the last puja of the day) on the Ayilyam star day in the month of Aani-June-July.  Sri Chandikeswara shrine is on the side of prakara.

Temple History 

Sage Pundarika as advised by Sage Kanwa performed penance on Lord Shiva seeking salvation.  Granting His darshan, Lord embraced the sage and granted salvation.  As a rule, the soul merges with the Lord attaining salvation.  But in this case Lord embraced with the body (Kayam in Tamil) with that of Sage (Aaroganam).  Hence Lord is named Kaya (body) Aarogana (embracing) Easwarar-Lord – Kayaroganeswarar.

King of serpents prayed to Lord and got a girl child.  It had three breasts in birth itself.  The king was sad to see this abnormality.  Lord Shiva assured the king that one breast will disappear when a king of Surya dynasty visited his place.  When king Shalisuhan came there, one breast of the girl disappeared.  Happy Naga king gave his daughter to Shalisuhan in marriage.  As Naga king worshipped here, the place came to be known as Nagai Karonam.  Now it is Nagapattinam.

Thirumurai 7.46

1. பத்தூர்புக் கிரந்துண்டு பலபதிகம் பாடிப்

    பாவையரைக் கிறிபேசிப் படிறாடித் திரிவீர்

செத்தார்தம் எலும்பணிந்து சேவேறித் திரிவீர்

    செல்வத்தை மறைத்துவைத்தீர் எனக்கொருநாள் [ இரங்கீர்

முத்தாரம் இலங்கிமிளிர் மணிவயிரக் கோவை

    யவைபூணத் தந்தருளி மெய்க்கினிதா நாறும்

கத்தூரி கமழ்சாந்து பணித்தருள வேண்டும்

    கடல்நாகைக் காரோண மேவியிருந் தீரே.

2. வேம்பினொடு தீங்கரும்பு விரவியெனைத் தீற்றி

    விருத்திநான் உமைவேண்டத் துருத்திபுக்கங் கிருந்தீர்

பாம்பினொடு படர்சடைக ளவைகாட்டி வெருட்டிப்

    பகட்டநான் ஒட்டுவனோ பலகாலும் உழன்றேன்

சேம்பினொடு செங்கழுநீர் தண்கிடங்கிற் றிகழுந்

    திருவாரூர் புக்கிருந்த தீவண்ணர் நீரே

காம்பினொடு நேத்திரங்கள் பணித்தருள வேண்டுங்

    கடல் நாகைக் காரோண மேவியிருந் தீரே.

3. பூண்பதோர் இளவாமை பொருவிடைஒன் றேறிப்

    பொல்லாத வேடங்கொண் டெல்லாருங் காணப்

பாண்பேசிப் படுதலையிற் பலிகொள்கை தவிரீர்

    பாம்பினொடு படர்சடைமேல் மதிவைத்த பண்பீர்

வீண்பேசி மடவார்கை வெள்வளைகள் கொண்டால்

    வெற்பரையன் மடப்பாவை பொறுக்குமோ சொல்லீர்

காண்பினிய மணிமாட நிறைந்தநெடு வீதிக்

    கடல்நாகைக் காரோண மேவியிருந் தீரே.

4. விட்டதோர் சடைதாழ வீணைவிடங் காக

    வீதிவிடை யேறுவீர் வீணடிமை யுகந்தீர்

துட்டரா யினபேய்கள் சூழநட மாடிச்

    சுந்தரராய்த் தூமதியஞ் சூடுவது சுவண்டே

வட்டவார் குழல்மடவார் தம்மைமயல் செய்தல்

    மாதவமோ மாதிமையோ வாட்டமெலாந் தீரக்

கட்டிஎமக் கீவதுதான் எப்போது சொல்லீர்

    கடல்நாகைக் காரோண மேவியிருந் தீரே.

5. மிண்டாடித் திரிதந்து வெறுப்பனவே செய்து

    வினைக்கேடு பலபேசி வேண்டியவா திரிவீர்

தொண்டாடித் திரிவேனைத் தொழும்புதலைக் கேற்றுஞ்

    சுந்தரனே கந்தமுதல் ஆடைஆ பரணம்

பண்டாரத் தேயெனக்குப் பணித்தருள வேண்டும்

    பண்டுதான் பிரமாண மொன்றுண்டே நும்மைக்

கண்டார்க்குங் காண்பரிதாய்க் கனலாகி நிமிர்ந்தீர்

    கடல்நாகைக் காரோண மேவியிருந் தீரே.

6. இலவவிதழ் வாயுமையோ டெருதேறிப் பூதம்

    இசைபாட இடுபிச்சைக் கெச்சுச்சம் போது

பலவகம்புக் குழிதர்வீர் பட்டோடு சாந்தம்

    பணித்தருளா திருக்கின்ற பரிசென்ன படிறோ

உலவுதிரைக் கடல்நஞ்சை அன்றமரர் வேண்ட

    உண்டருளிச் செய்ததுமக் கிருக்கொண்ணா திடவே

கலவமயி லியலவர்கள் நடமாடுஞ் செல்வக்

    கடல்நாகைக் காரோண மேவியிருந் தீரே.

7. தூசுடைய அகலல்குல் தூமொழியாள் ஊடல்

    தொலையாத காலத்தோர் சொற்பாடாய் வந்து

தேசுடைய இலங்கையர்கோன் வரையெடுக்க அடர்த்துத்

    திப்பியகீ தம்பாடத் தேரொடுவாள் கொடுத்தீர்

நேசமுடை அடியவர்கள் வருந்தாமை அருந்த

    நிறைமறையோர் உறைவீழி மிழலைதனில் நித்தல்

காசருளிச் செய்தீர்இன் றெனக்கருள வேண்டுங்

    கடல்நாகைக் காரோண மேவியிருந் தீரே.

8. மாற்றமேல் ஒன்றுரையீர் வாளாநீ ரிருந்தீர்

    வாழ்விப்பன் எனஆண்டீர் வழியடியேன் உமக்கு

ஆற்றவேல் திருவுடையீர் நல்கூர்ந்தீ ரல்லீர்

    அணியாரூர் புகப்பெய்த வருநிதிய மதனில்

தோற்றமிகு முக்கூற்றில் ஒருகூறு வேண்டுந்

    தாரீரேல் ஒருபொழுதும் அடியெடுக்க லொட்டேன்

காற்றனைய கடும்பரிமா ஏறுவது வேண்டுங்

    கடல்நாகைக் காரோண மேவியிருந் தீரே.

9. மண்ணுலகும் விண்ணுலகும் உம்மதே ஆட்சி

    மலையரையன் பொற்பாவை சிறுவனையுந் தேறேன்

எண்ணிலிஉண் பெருவயிறன் கணபதிஒன் றறியான்

    எம்பெருமான் இதுதகவோ இயம்பியருள் செய்யீர்

திண்ணெனஎன் னுடல்விருத்தி தாரீரே யாகில்

    திருமேனி வருந்தவே வளைக்கின்றேன் நாளைக்

கண்ணறையன் கொடும்பாடன் என்றுரைக்க வேண்டா

    கடல்நாகைக் காரோண மேவியிருந் தீரே.

10. மறியேறு கரதலத்தீர் மாதிமையே லுடையீர்

    மாநிதியந் தருவனென்று வல்லீராய் ஆண்டீர்

கிறிபேசிக் கீழ்வேளூர் புக்கிருந்தீர் அடிகேள்

    கிறியும்மாற் படுவேனோ திருவாணை யுண்டேல்

பொறிவிரவு நற்புகர்கொள் பொற்சுரிகை மேலோர்

    பொற்பூவும் பட்டிகையும் புரிந்தருள வேண்டும்

கறிவிரவு நெய்சோறு முப்போதும் வேண்டுங்

    கடல்நாகைக் காரோண மேவியிருந் தீரே.

11. பண்மயத்த மொழிப்பரவை சங்கிலிக்கும் எனக்கும்

    பற்றாய பெருமானே மற்றாரை யுடையேன்

உண்மயத்த உமக்கடியேன் குறைதீர்க்க வேண்டும்

    ஒளிமுத்தம் பூணாரம் ஒண்பட்டும் பூவும்

கண்மயத்த கத்தூரி கமழ்சாந்தும் வேண்டுங்

    கடல்நாகைக் காரோண மேவியிருந் தீரென்

றண்மயத்தால் அணிநாவல் ஆரூரன் சொன்ன

    அருந்தமிழ்கள் இவைவல்லார் அமருலகாள் பவரே.

Civaṉ who dwelt with desire in Nākaikkārōṇam on the sea-shore!
entring into many villages and eating begging alms singing many garlands of songs.
speaking lies to girls who are as beautiful as a portrait.
you wander indulging in mischief.
having adorned yourself with the bones of gods who are dead.
wander riding upon a bull.
you hid your wealth.
you do not take pity on me even on a single day and say I have nothing to give you a neck-lace of pearls giving me a string of rubies, and diamonds which are very much glittering.
you must bestow on me sandal-paste mixed with sweet-smelling musk, to smear on my body.

having made me enjoy the mixture of the bitter margose leaves and sweet sugar-cane juice margosa stands for worldly pleasures and sugar-cane juice for the pleasure derived from God`s grace.
when I requested you for a means of livelihood.
you entered into Turutti and stayed there without coming out of it.
showing the cobras and the spreading catai shall I brook if you frighten and allure me?
I wandered following you many times you yourself who has the colour of fire and entered into tiruvārūr where in the cool moats arrow-head aquatic plant and purple indian water-lily are prominent, and stayed there.
you must give me varieties of silk known as Kāmpu and nēttiram.

you were dwelling with desire in nākaikkārōṇam on the sheashore, which has long streets full of beautiful storeys which are pleasing to look at.
you have adorned yourself with the shell of a young tortoise.
mounting on a fighting bull assuming an ugly form.
to be seen by all.
speaking flattering words;
you do not give up receiving alms in a lifeless skull.
you have the nature of placing on the spreading caṭai a crescent along with a cobra.
if you snatch the white bangles from the hands of ladies by speaking unnecessary words.
will the beautiful daughter of the king of mountains brook it?
please tell me.

the caṭai which is loosened to hang low.
the vīṇai to appear beautiful and conspicuous.
you mount and ride on a bull in the streets.
you liked slaves without any profit to you.
performing dance to be surrounded by the pēys which are mischievous.
having a beautiful form.
is it proper to wear on the head a spotless crescent.
is it fitness or an act of penance to cause the ladies who have long tresses of hair which they dress as a circle, to be infatuated with love?
when are you going to give me bars of gold to remove all my distress?
please tell me.

you are seated with desire in nākaikkārōṇam on the sea-shore.
wandering by indulging in vain acts.
committing only detestable acts.
you wander according to your whim speaking words which are useless.
beautiful god who does not bestow your grace, having accepted as your protege me who is wandering doing humble services to you.
you must order from your treasury, dress, sandal-paste and ornaments.
is there any evidence for anybody having seen you before?
you rose high as a column of fire difficult to be seen by goda Māl and Piramaṉ who had seen you on other occasions

riding on a bull with Umai who has lips like the flowers of the red-flowers of the silk-cotton tree.
the pūtam to sing.
in the noon when sacrificial fire is maintained, to receive the alms given.
you wander entering into many houses.
what a cruelty is the manner by which you keep quiet and do not order silk and sandal-paste!
when the immortals requested you in the distant past.
as you had unbounded compassion which made you not to turn a deaf ear to their request, you consumed the poison which rose in the ocean which is always moving.
you were in wealthy nākaikkārōṇam on the sea-shore, where ladies who are as tender as the peacock with a big tail, dance.

coming as on mutual under-standing when you tried to remove the love-quarrel which did not end, of the lady speaking pure words and a broad waist on which a valuable cloth is worn.
pressing down the King of the inhabitants of Ilaṅkai, whose body was lustrous when he lifted the mountain.
when he sang divine music you gave him a chariot and a sword.
the devotees who have love towards you to eat their food without suffering from hunger, during scarcity.
you granted daily one coin in vīḻimiḻalai where brahmins full of vēdic lore live.
you must grant me also like that a coin as subsistance allowance for a day.

you do not give any reply to my request you keep silent.
you voluntarily admitted me as your slave saying I shall help you to live.
I am a hereditary slave to you you have plenty of wealth.
you have not become poor.
in the heap of rare wealth which you have accumulated in beautiful ārūr.
I must get one third of the three portions, which I think I must get.
I will not allow you to go beyond out at any time, if you do not give me;
I shall catch hold of your legs.
I want a galloping horse whose speed is like the wind;
to ride upon.

your rule extends over this world and the heaven.
I shall not trust the beautiful daughter of the King of the mountains and the child Murukaṉ.
Kaṇapati who has a big belly and eats enormously does not know anything except his food.
What shall I request and get from him?
my Lord!
is this proper for your family as a whole?
please tell me.
if you do not grant me a means of livlihood for my body to be strong.
I now obstruct you to make your holy form to feel pain.
you need not speak about me with detest afterwards as one who is hard-hearted and cruel

you hold a young deer in your hand!
if it is greatness you have it in abundance.
you admitted me as your slave, having won in the case against me saying I shall give you great treasure hoard speaking deceitful words.
you entered into Kīḻvēḷūr and stayed there.
my god!
if there is your royal order.
shall I be deceived by you?
I shall not.
you must grant me a dagger made of gold which is glittering, and a seal, flower made of gold to wear on the head, and a silken belt to wear on the waist I must get thrice in a day food, curry and rice, and ghee to be mixed with these two.

the god who is the support for paravai and caṅkili whose words are music itself, and for me.
whom else shall I have as my support?
you must fulfil the wants of your slave well-known to you.
ornaments of string of bright pearls, bright silk, and flowers.
I want sandle-paste from which the fragrance of musk which is pleasing to the eye, spreads.
praising Civaṉ as, the god who dwelt with desire in nākaikkārōṇam, being very near to and intimate, with him.
those who are capable of reciting these tamiḻ verses composed by ārūraṉ, born in beautiful nāvalūr.
will becomes rules of the world of the immortals