Thirumurai 8.30
திருவாசகம்-திருக்கழுக்குன்றப் பதிகம்
1. பிணக்கி லாதபெ ருந்து றைப்பெரு
மான்உன் நாமங்கள் பேசுவார்க்
கிணக்கி லாததோர் இன்ப மேவருந்
துன்ப மேதுடைத் தெம்பிரான்
உணக்கி லாததோர் வித்து மேல்விளை
யாமல் என்வினை ஒத்தபின்
கணக்கி லாத்திருக் கோலம் நீவந்து
காட்டி னாய்கழுக் குன்றிலே.
2. பிட்டு நேர்பட மண்சு மந்த
பெருந்து றைப்பெரும் பித்தனே
சட்ட நேர்பட வந்தி லாத
சழக்க னேன்உனைச் சார்ந்திலேன்
சிட்ட னேசிவ லோக னேசிறு
நாயி னுங்கடை யாயவெங்
கட்ட னேனையும் ஆட்கொள் வான்வந்து
காட்டி னாய்க்கழுக் குன்றிலே.
3. மலங்கி னேன்கண்ணின் நீரை மாற்றி
மலங்கெ டுத்த பெருந்துறை
விலங்கி னேன்வினைக் கேட னேன்இனி
மேல்வி ளைவ தறிந்திலேன்
இலங்கு கின்றநின் சேவ டிகள்
இரண்டும் வைப்பிட மின்றியே
கலங்கி னேன்கலங் காமலே வந்து
காட்டி னாய்கழுக் குன்றிலே.
4. பூணொ ணாததொ ரன்பு பூண்டு
பொருந்தி நாள்தொறும் போற்றவும்
நாணொ ணாததொர் நாணம் எய்தி
நடுக்கட லுள் அழுந்தி நான்
பேணொ ணாதபெ ருந்துறைப்பெருந்
தோணி பற்றி யுகைத்தலுங்
காணொ ணாத்திருக் கோலம் நீவந்து
காட்டி னாய்க்கழுக் குன்றிலே.
5. கோல மேனிவ ராக மேகுண
மாம்பெ ருந்துறைக் கொண்டலே
சீல மேதும் அறிந்தி லாதஎன்
சிந்தை வைத்த சிகாமணி
ஞால மேகரி யாக நான்உனை
நச்சி நச்சிட வந்திடுங்
கால மேஉனை ஓதநீ வந்து
காட்டி னாய்கழுக் குன்றிலே.
6. பேதம் இல்லதொர் கற்ப ளித்த
பெருந்து றைப்பெரு வெள்ளமே
ஏத மேபல பேச நீஎனை
ஏதி லார்முனம் என்செய்தாய்
சாதல் சாதல்பொல் லாமை யற்ற
தனிச்ச ரண்சர ணாமெனக்
காத லால்உனை ஓத நீவந்து
காட்டி னாய்கழுக் குன்றிலே.
7.இயக்கி மார்அறு பத்து நால்வரை
எண்குணம் செய்த ஈசனே
மயக்க மாயதோர் மும்ம லப்பழ
வல்வி னைக்குள் அழுந்தவுந்
துயக்க றுத்தெனை ஆண்டு கொண்டுநின்
தூய்ம லர்க்கழல் தந்தெனைக்
கயக்க வைத்தடி யார்மு னேவந்து
காட்டினாய் கழுக் குன்றிலே.
O God of Perunturai who knows no prejudice !
Unto them That hail Your names,
comes nought but peerless Joy,
grief having been extirpated.
O my Lord !
When I attained iruvinai-oppu that prevents The germination of the well-nigh indestructible seed,
You came and revealed to me,
Your form – Infinitely divine and beautiful -,
at Kazhukkunram.
O mad One of Perunthurai who carried earth receiving Pittu as wages!
I,
a wrangler,
that conforms not To Your law,
would not attain You.
O salvific One !
O Lord Of Siva-loka !
I,
the fiercely troublous one,
am worse Than a little cur.
Yet,
to redeem and rule me You came and revealed Yourself at Kazhukkunru.
I was befuddled;
I swerved away from the Lord of Perunthurai Who annulling my malas caused the flow of my tears to cease.
Alas,
I – the Karma-ridden -,
do not know what will betide Me in future.
Vouchsafing no place for Your radiant And salvific feet,
in me,
I stood nonplussed.
Annulling My bewilderment You revealed Yourself to me at Kazhukkunru.
Poised in such love – verily impossible to come by -,
Your devotees hail You daily.
At this,
I felt Ashamed at which Shame itself felt ashamed,
And I lay immersed in the mid-sea of misery.
Then I caught hold of the great float – Perunthurai Hard to obtain -.
and plied it.
Lo,
You came to me And revealed Your divine and beauteous form – Hard to envision -,
at Kazhukkunru.
O One who came in the comely form of the Sow to feed The piglets !
O Virtuous Nimbus of Perunturai !
O Crest-jewel adorning my Chinta who am Unaware of aught of virtue !
As I longed For You,
time grew opportune for Your loving Advent,
and as I hailed You,
You deigned To visit me,
even as the world witnessed it,
And revealed to me Yourself at Kazhukkunru.
O Great Flood of Bliss at Perunthurai that blessed Me with ever-constant Gnosis !
What did You do That strangers should speak ill of me?
To hail You,
In love,
You conferred on me endless,
blameless And peerless Refuge – Your feet -,
at Kazhukkunru Whither You came and revealed Yourself to me.
O Lord-God who made the sixty four Yakshinis attain The eight gunas !
As I lay immersed in the sea Of cruel Karma knit to the triple hoary and puissant malas that cause Bewilderment,
You did away with my weariness,
Redeemed and ruled me.
You who made me feel Befuddled in the presence of Your servitors,
came To Kazhukkunru,
revealed Yourself to me and blessed Me with Your flower-feet pure,
திருவாசகம்-திருக்கழுக்குன்றப் பதிகம்
1. பிணக்கி லாதபெ ருந்து றைப்பெரு
மான்உன் நாமங்கள் பேசுவார்க்
கிணக்கி லாததோர் இன்ப மேவருந்
துன்ப மேதுடைத் தெம்பிரான்
உணக்கி லாததோர் வித்து மேல்விளை
யாமல் என்வினை ஒத்தபின்
கணக்கி லாத்திருக் கோலம் நீவந்து
காட்டி னாய்கழுக் குன்றிலே.
2. பிட்டு நேர்பட மண்சு மந்த
பெருந்து றைப்பெரும் பித்தனே
சட்ட நேர்பட வந்தி லாத
சழக்க னேன்உனைச் சார்ந்திலேன்
சிட்ட னேசிவ லோக னேசிறு
நாயி னுங்கடை யாயவெங்
கட்ட னேனையும் ஆட்கொள் வான்வந்து
காட்டி னாய்க்கழுக் குன்றிலே.
3. மலங்கி னேன்கண்ணின் நீரை மாற்றி
மலங்கெ டுத்த பெருந்துறை
விலங்கி னேன்வினைக் கேட னேன்இனி
மேல்வி ளைவ தறிந்திலேன்
இலங்கு கின்றநின் சேவ டிகள்
இரண்டும் வைப்பிட மின்றியே
கலங்கி னேன்கலங் காமலே வந்து
காட்டி னாய்கழுக் குன்றிலே.
4. பூணொ ணாததொ ரன்பு பூண்டு
பொருந்தி நாள்தொறும் போற்றவும்
நாணொ ணாததொர் நாணம் எய்தி
நடுக்கட லுள் அழுந்தி நான்
பேணொ ணாதபெ ருந்துறைப்பெருந்
தோணி பற்றி யுகைத்தலுங்
காணொ ணாத்திருக் கோலம் நீவந்து
காட்டி னாய்க்கழுக் குன்றிலே.
5. கோல மேனிவ ராக மேகுண
மாம்பெ ருந்துறைக் கொண்டலே
சீல மேதும் அறிந்தி லாதஎன்
சிந்தை வைத்த சிகாமணி
ஞால மேகரி யாக நான்உனை
நச்சி நச்சிட வந்திடுங்
கால மேஉனை ஓதநீ வந்து
காட்டி னாய்கழுக் குன்றிலே.
6. பேதம் இல்லதொர் கற்ப ளித்த
பெருந்து றைப்பெரு வெள்ளமே
ஏத மேபல பேச நீஎனை
ஏதி லார்முனம் என்செய்தாய்
சாதல் சாதல்பொல் லாமை யற்ற
தனிச்ச ரண்சர ணாமெனக்
காத லால்உனை ஓத நீவந்து
காட்டி னாய்கழுக் குன்றிலே.
7.இயக்கி மார்அறு பத்து நால்வரை
எண்குணம் செய்த ஈசனே
மயக்க மாயதோர் மும்ம லப்பழ
வல்வி னைக்குள் அழுந்தவுந்
துயக்க றுத்தெனை ஆண்டு கொண்டுநின்
தூய்ம லர்க்கழல் தந்தெனைக்
கயக்க வைத்தடி யார்மு னேவந்து
காட்டினாய் கழுக் குன்றிலே.
O God of Perunturai who knows no prejudice !
Unto them That hail Your names,
comes nought but peerless Joy,
grief having been extirpated.
O my Lord !
When I attained iruvinai-oppu that prevents The germination of the well-nigh indestructible seed,
You came and revealed to me,
Your form – Infinitely divine and beautiful -,
at Kazhukkunram.
O mad One of Perunthurai who carried earth receiving Pittu as wages!
I,
a wrangler,
that conforms not To Your law,
would not attain You.
O salvific One !
O Lord Of Siva-loka !
I,
the fiercely troublous one,
am worse Than a little cur.
Yet,
to redeem and rule me You came and revealed Yourself at Kazhukkunru.
I was befuddled;
I swerved away from the Lord of Perunthurai Who annulling my malas caused the flow of my tears to cease.
Alas,
I – the Karma-ridden -,
do not know what will betide Me in future.
Vouchsafing no place for Your radiant And salvific feet,
in me,
I stood nonplussed.
Annulling My bewilderment You revealed Yourself to me at Kazhukkunru.
Poised in such love – verily impossible to come by -,
Your devotees hail You daily.
At this,
I felt Ashamed at which Shame itself felt ashamed,
And I lay immersed in the mid-sea of misery.
Then I caught hold of the great float – Perunthurai Hard to obtain -.
and plied it.
Lo,
You came to me And revealed Your divine and beauteous form – Hard to envision -,
at Kazhukkunru.
O One who came in the comely form of the Sow to feed The piglets !
O Virtuous Nimbus of Perunturai !
O Crest-jewel adorning my Chinta who am Unaware of aught of virtue !
As I longed For You,
time grew opportune for Your loving Advent,
and as I hailed You,
You deigned To visit me,
even as the world witnessed it,
And revealed to me Yourself at Kazhukkunru.
O Great Flood of Bliss at Perunthurai that blessed Me with ever-constant Gnosis !
What did You do That strangers should speak ill of me?
To hail You,
In love,
You conferred on me endless,
blameless And peerless Refuge – Your feet -,
at Kazhukkunru Whither You came and revealed Yourself to me.
O Lord-God who made the sixty four Yakshinis attain The eight gunas !
As I lay immersed in the sea Of cruel Karma knit to the triple hoary and puissant malas that cause Bewilderment,
You did away with my weariness,
Redeemed and ruled me.
You who made me feel Befuddled in the presence of Your servitors,
came To Kazhukkunru,
revealed Yourself to me and blessed Me with Your flower-feet pure,
in their very presence.
